۱۱ پرامپت تیمارستان با هوش مصنوعی؛ ساخت تصاویر تیمارستانی واقعی

اگر به دنبال ساخت تصاویر متفاوت و داستانی با فضای تیمارستان هستید، پرامپت تیمارستان با هوش مصنوعی می‌تواند ایده‌های شما را به تصاویر واقعی تبدیل کند. با استفاده از عکس مرجع و یک پرامپت دقیق، می‌توانید شخصیت‌ها را در محیط‌ها و موقعیت‌های مختلف قرار دهید.

در این مقاله نیز، ۱۱ پرامپت تیمارستان را برای ساخت تصاویر دخترانه و پسرانه بررسی می‌کنیم. هر نمونه با عکس مرجع اجرا شده و خروجی تولید شده در هوشا را در کنار متن کامل پرامپت مشاهده می‌کنید.

آنچه در این مقاله می‌بینید:

• آموزش نحوه استفاده از پرامپت‌ها در ۵ گام
• ارائه ۱۱ پرامپت تیمارستانی آماده همراه عکس مرجع و خروجی (دخترانه و پسرانه)
• ۵ فاکتور کلیدی جهت طبیعی‌تر شدن خروجی

چطور از پرامپت تیمارستان استفاده کنیم؟

برای ایجاد عکس با هوش مصنوعی، می‌توانید از عکس مرجع خود استفاده کنید و با وارد کردن پرامپت‌های آماده تیمارستان ذکر شده در ادامه متن، فضای مورد نظر را بسازید. در هوشا این کار در ۵ مرحله زیر انجام می‌شود:

1. انتخاب ابزار ساخت تصویر: وارد هوشا شوید و بخش ساخت عکس با هوش مصنوعی را باز کنید.
2. بارگذاری عکس مرجع: تصویر مورد نظر خود را در بخش آپلود عکس قرار دهید تا مدل از آن برای حفظ هویت و ویژگی‌های اصلی سوژه استفاده کند.
3. وارد کردن پرامپت: متن پرامپت تیمارستان را در کادر مربوطه وارد کنید. جزئیاتی مانند محیط، لباس، حالت چهره، نورپردازی و کادر تصویر را می‌توانید در پرامپت تغییر دهید.
4. انتخاب مدل: مدل موردنظر، مانند Nano Banana 2، چت جی پی تی، Hoosha V1 و … را انتخاب کنید.
5. تولید و بررسی تصویر: روی گزینه تولید کن بزنید و خروجی را بررسی کنید. اگر بخشی از تصویر مطابق انتظار نبود، پرامپت را اصلاح کرده و دوباره تصویر را تولید کنید.

توجه داشته باشید که پرامپت‌های ارائه شده علاوه بر هوشا، در تمامی ابزارها و مدل‌های هوش مصنوعی دلخواه شما، قابل استفاده هستند.

پرامپت عکس دخترانه تو تیمارستان

برای ساخت یک تصویر دخترانه با فضای متفاوت و داستانی، می‌توانید از پرامپتی استفاده کنید که محیط تیمارستان، ظاهر شخصیت، نورپردازی و حال‌وهوای تصویر را به‌صورت دقیق مشخص کند. در ادامه، نمونه پرامپت‌های آماده برای این سبک را می‌بینید.

لازم به ذکر است در تمامی پرامپت‌های تیمارستانی دخترانه از تصویر مرجع زیر استفاده شده است.

۱. پرامپت عکس دخترانه در تیمارستان

• سایز : ۳:۴ 
• مدل : Nano banana 2 

متن پرامپت:

با استفاده از عکس مرجع من، یک تصویر واقع‌گرایانه و سینمایی از همان شخص ایجاد کن و هویت، چهره، فرم صورت، مدل مو و ویژگی‌های ظاهری او را تا حد ممکن حفظ کن.صحنه در بخش اعصاب و روان یک بیمارستان قدیمی و واقعی اتفاق می‌افتد. شخص روی تخت یا صندلی بیمارستان نشسته و لباس مخصوص بیماران بیمارستانی به تن دارد؛ لباس بیمارستانی ساده با طرح ریز و رنگ روشن. حالت بدن و چهره خسته، بی‌حوصله و کمی گرفته باشد، اما کاملاً طبیعی و غیراغراق‌آمیز.فضای بیمارستان باید قدیمی، کمی فرسوده و کاملاً واقعی به نظر برسد؛ دیوارهای ساده، پنجره‌های قدیمی، تخت بیمارستان، کانتر یا ایستگاه پرستاری و چند پزشک و پرستار در پس‌زمینه دیده شوند. روی دیوارها تابلوها و نوشته‌های فارسی مربوط به بخش اعصاب و روان و بیمارستان وجود داشته باشد.

شما می‌توانید موقعیت قرارگیری سوژه (روی تخت یا صندلی) و حالت چهره (از خسته به مضطرب یا خنثی) را تغییر دهید. همچنین عناصر پس‌زمینه مثل کادر پزشکی (تعداد پرستاران و پزشکان) یا متن تابلوهای فارسی روی دیوار قابل ویرایش هستند.

۲. پرامپت زن جوان در بخش اعصاب و روان

• سایز :۳:۴ 
• مدل : Nano banana 2

متن پرامپت:

یک تصویر کاملاً فوتورئال و سینمایی از یک زن جوان در بخش اعصاب و روان یک بیمارستان قدیمی و واقعی. زن روی تخت بیمارستان نشسته و لباس ساده‌ی مخصوص بیماران بیمارستانی به تن دارد. حالت چهره‌اش بسیار مضطرب و آشفته است و در حال جیغ کشیدن است؛ دهان باز، چشم‌ها اشک‌آلود و حالت صورت نشان‌دهنده‌ی ترس و پریشانی شدید باشد، اما بدون نمایش خشونت یا آسیب جسمی.یک پزشک با لباس سفید بالای سر او ایستاده و با حالت نگران و حرفه‌ای سعی دارد وضعیت بیمار را بررسی و آرام کند. یک یا دو پرستار نیز در فاصله‌ی کمی از آن‌ها در پس‌زمینه حضور داشته باشند.محیط بخش اعصاب و روان قدیمی، کمی فرسوده و واقع‌گرایانه باشد؛ دیوارهای ساده، تخت بیمارستان، پنجره‌های قدیمی، تجهیزات پزشکی و ایستگاه پرستاری در صحنه دیده شوند. نورپردازی…

شدت حالت احساسی چهره (از جیغ و اضطراب شدید به سکوت یا نگاه نگران) و نوع واکنش پزشک بالای سر بیمار قابل دستکاری است. رنگ لباس بیمارستانی و نوع تجهیزات پزشکی پس‌زمینه را می‌توانید بر اساس نیاز صحنه تغییر دهید.

۳. پرامپت عکس زن در مرکز اعصاب و روان

• سایز :۳:۴ 
• مدل : Nano banana 2

متن پرامپت:

یک تصویر کاملاً فوتورئال و مستندگونه از همان چهره زن موجود در عکس رفرنس که روی یکی از صندلی‌های کنار راهروی یک بیمارستان و در مرکز اعصاب و روان نشسته است.مهم‌ترین نکته: چهره زن باید دقیقاً مطابق عکس رفرنس باقی بماند و به هیچ عنوان تغییر نکند. فرم صورت، چشم‌ها، ابروها، بینی، لب‌ها، فک، چانه، رنگ پوست، مدل مو، خط رویش مو و تمام ویژگی‌های منحصربه‌فرد چهره عیناً از عکس رفرنس حفظ شوند. زن باید کاملاً قابل تشخیص به‌عنوان همان فرد موجود در عکس مرجع باشد. هیچ زیباسازی، تغییر سن، تغییر فرم صورت یا بازطراحی چهره انجام نشود.زن لباس ساده و گشاد مخصوص بیماران مرکز اعصاب و روان پوشیده باشد. روی دیوار بالای سر او یک تابلوی واضح و واقعی با نوشته فارسی «مرکز اعصاب و روان» دیده شود.حالت زن کمی آشفته، خس…

متن تابلوی فارسی روی دیوار (مثلاً تغییر به نام بخش یا بیمارستان دیگر) و نوع پوشش بیمارستانی قابل ویرایش است. همچنین می‌توانید محل قرارگیری زن در راهرو یا چیدمان صندلی‌های اطراف را تغییر دهید.

۴. پرامپت زن در تیمارستان

• سایز :۳:۴ 
• مدل : Nano banana 2

متن پرامپت:

با استفاده از عکس رفرنس به‌عنوان مرجع اصلی هویت، یک تصویر کاملاً فوتورئال از همان زن موجود در عکس رفرنس ایجاد کن.مهم‌ترین دستور: چهره و هویت شخص باید دقیقاً مطابق عکس رفرنس باقی بماند. ساختار استخوانی صورت، فرم پیشانی، ابروها، فاصله و فرم چشم‌ها، فرم بینی، لب‌ها، فک، چانه، گونه‌ها، خط رویش مو، مدل و رنگ مو، رنگ و بافت پوست و تمام ویژگی‌های منحصربه‌فرد چهره را از عکس رفرنس حفظ کن. زن موجود در تصویر جدید باید بدون هیچ تردیدی همان فرد عکس رفرنس به نظر برسد، نه فردی شبیه به او.هیچ تغییر هویتی در چهره ایجاد نکن: چهره را زیباتر یا متفاوت نکن، سن را تغییر نده، فرم صورت را لاغر یا پهن نکن، چشم‌ها را درشت‌تر نکن، بینی یا لب‌ها را تغییر نده و ویژگی‌های صورت را با چهره افراد دیگر ترکیب نکن.

با وجود حفظ کامل چهره، می‌توانید حالت احساسی (نگاه خسته، بی‌تفاوت یا غمگین)، زاویه قرارگیری سوژه نسبت به دوربین و میزان تاریکی یا روشنی محیط تیمارستان را به دلخواه تنظیم کنید.

۵. پرامپت عکس دختر جلوی تیمارستان

• سایز :۳:۴ 
• مدل : Nano banana 2

متن پرامپت:

عکس مرجع را به یک تصویر کاملاً فوتورئال و طبیعی تبدیل کن. هویت و چهره شخص موجود در عکس مرجع را کاملاً حفظ کن؛ فرم صورت، چشم‌ها، ابروها، بینی، لب‌ها، فک، رنگ پوست، مدل مو و تمام ویژگی‌های چهره نباید تغییر کند و شخص باید دقیقاً همان فرد عکس مرجع باقی بماند. شخص را در محوطه ورودی یک تیمارستان قدیمی و واقعی در ایران قرار بده؛ ساختمان قدیمی بیمارستان روان‌پزشکی در پس‌زمینه، دروازه فلزی بزرگ، حیاط آسفالته، درختان قدیمی و چند نفر با لباس سفید بیمارستانی در فاصله دور. بالای ساختمان یک سردر بزرگ قرار داشته باشد که روی آن دقیقاً نوشته شده باشد: «تیمارستان نصرآباد». لباس شخص دقیقاً به این شکل باشد: یک لباس یک‌تکه مخصوص بیماران بیمارستانی با رنگ سفید مایل به کرم، پارچه نخی ساده و کمی چروک، آستین‌های بلند و آزاد، یقه گرد و ساده، قسمت بالاتنه نسبتاً گشاد و بلند، شلوار کاملاً هم‌رنگ و از همان جنس پارچه، ظاهر لباس ساده، قدیمی و کاملاً واقعی. لباس دارای دو بند پارچه‌ای پهن افقی با سگک فلزی باشد؛ یک بند در قسمت بالای شکم/کمر و یک بند پایین‌تر در قسمت کمر قرار گرفته باشد و بندها کاملاً طبیعی روی لباس دیده شوند. هیچ زیپ، دکمه، جیب مدرن، نوشته یا لوگویی روی لباس نباشد. هر دو دست شخص در قسمت جلوی بدن روی هم قرار گرفته و با همان بندهای پارچه‌ای پهن به بدن بسته شده باشند، دقیقاً مشابه حالت لباس و دست‌های فرد در عکس نمونه. بسته بودن دست‌ها باید کاملاً واضح اما از نظر بصری طبیعی و واقع‌گرایانه باشد. حالت چهره شاد یا خندان نباشد؛ شخص حالت صورت خنثی، جدی و کمی خسته داشته باشد، بدون لبخند و بدون حالت ترسناک یا اغراق‌شده. تصویر مانند یک عکس واقعی ثبت‌شده با دوربین موبایل در فضای بیرونی باشد؛ نور طبیعی روز، آسمان کمی ابری، رنگ‌های واقعی، بافت طبیعی پوست و پارچه، عمق میدان طبیعی، کمی محوشدگی پس‌زمینه، جزئیات واقعی و بدون ظاهر CGI یا تصویر هوش مصنوعی. چهره و هویت شخص به هیچ عنوان تغییر نکند. فقط محیط، لباس و حالت بدن مطابق توضیحات تغییر داده شود. دست‌ها، انگشت‌ها و تناسبات بدن کاملاً طبیعی باشند. کادر عمودی دقیقاً با نسبت ۴:۳، نمای تمام‌قد، سوژه در مرکز تصویر و سردر تیمارستان در قسمت بالایی کادر کاملاً قابل مشاهده باشد. فقط یک نوشته مجاز است: «تیمارستان نصرآباد» روی سردر؛ هیچ متن، لوگو، واترمارک یا نوشته دیگری در تصویر وجود نداشته باشد.

متن سردر بیمارستان (مثلاً تغییر نام «تیمارستان نصرآباد»)، نوع و رنگ بندهای پارچه‌ای بسته شده روی لباس و جنس ورودی (دروازه فلزی یا حیاط) از متغیرهای اصلی این پرامپت هستند. وضعیت آب‌وهوا (آفتابی، ابری یا مه آلود) هم قابل تغییر است.

۶. پرامپت پرونده روان‌پزشکی داستانی

• سایز: 4:5
• مدل : Nano banana 2 

متن پرامپت:

یک «پرونده روان‌پزشکی مدرن و کاملاً داستانی» با سبک فوق‌واقع‌گرایانه ایجاد کن. از تصویر آپلودشده فقط به‌عنوان مرجع کلی هویت استفاده کن؛ چهره، حالت، ژست، مو و ظاهر تصویر اصلی را کپی نکن. اطلاعات پرونده به‌صورت تصادفی تولید کن: نام، سن، شغل، شهر، شماره پرونده، تاریخ، شخصیت، پیشینه، وضعیت روان‌شناختی، حادثه کاملاً داستانی و وضعیت احساسی. در بالای پرونده بنویس: نام: [نام قابل تغییر] شماره پرونده: [XXXX] سن: [XX] تاریخ: [تاریخ] وضعیت: محرمانه شغل: [XXXX] شهر: [XXXX] حادثه یکی از این موارد را تصادفی انتخاب کن: سرقت، کلاهبرداری، تخریب اموال، ورود غیرمجاز، تهدید، مزاحمت، جعل اسناد، خرابکاری، آتش‌سوزی عمدی، سرقت از محل کار، ناپدید شدن یک شیء ارزشمند یا حادثه غیرخشونت‌آمیز دیگر. حادثه کاملاً ساختگی باشد و آن را به وضعیت روانی شخصیت مرتبط نکن. وضعیت روان‌شناختی یکی را تصادفی انتخاب کن: اضطراب شدید، وسواس فکری، حملات پانیک، بی‌خوابی، افسردگی، افکار مزاحم، گسستگی، پارانویا، نوسانات خلقی، اضطراب اجتماعی، رفتارهای اجباری، مشکلات کنترل خشم یا مشکلات تمرکز و حافظه. به هیچ عنوان فرد واقعی داخل تصویر را تشخیص پزشکی یا روان‌شناختی نده. ظاهر بیمار شخصیت داخل یک بیمارستان روان‌پزشکی مدرن باشد و حتماً لباس بیمارستانی مخصوص بیماران روان‌پزشکی بپوشد: پیراهن گشاد + شلوار گشاد هماهنگ، با پارچه نخی، دوخت ساده، چروک طبیعی و رنگ‌های خنثی مثل سفید مایل به کرم، خاکستری، آبی کم‌رنگ یا بژ. لباس نباید مد روز، خیابانی یا لباس پزشک باشد. موها کاملاً نامرتب، درهم‌ریخته، کمی چرب و عرق‌کرده باشند و چند تار مو روی پیشانی و چشم‌ها قرار بگیرد. چهره را به‌صورت تصادفی انتخاب کن: چشم‌های خسته، تیرگی زیر چشم، قرمزی چشم، لب خشک، فک منقبض، لبخند عصبی، نیم‌لبخند غیرعادی، نگاه مشکوک، سردرگم، خیره، مضطرب، بی‌احساس یا strangely calm.  حالت چهره را عصبانی یا کلیشه‌ای نشان نده. یکی از نشانه‌های ظاهری بسیار جزئی مانند خراش کوچک، کبودی، چسب زخم، قرمزی یا عرق را به‌صورت تصادفی اضافه کن. بدون خون و جراحت گرافیکی. ژست و نگاه احساس، جهت نگاه، حالت چهره، زاویه سر، ژست و زبان بدن را کاملاً تصادفی انتخاب کن. مثلاً: نگاه مستقیم، رو به پایین، نگاه از گوشه چشم، نگاه به یک شیء، نگاه دور یا خیره. ژست‌هایی مثل شانه‌های خمیده، بدن منقبض، گرفتن دست‌ها، لمس شقیقه، نگاه از روی شانه یا بی‌حرکتی غیرعادی.  ژست تصویر اصلی را تکرار نکن. محیط و عکاسی یکی از این محیط‌ها را انتخاب کن: اتاق بیمار، اتاق تحت نظر، اتاق مصاحبه، بخش روان‌پزشکی، اتاق درمان، اتاق انتظار یا راهروی بیمارستان. سبک عکاسی مستند و سینمایی با لنز ۳۵، ۵۰ یا ۸۵ میلی‌متری باشد.  نورپردازی را تصادفی انتخاب کن: فلورسنت سرد، نور طبیعی پنجره، نور بالینی شدید یا نور ترکیبی بیمارستان. طراحی پرونده اطراف عکس اصلی یک پرونده محرمانه حرفه‌ای طراحی کن و موارد زیر را نمایش بده:  شرح وضعیت گزارش حادثه مشاهدات بالینی یادداشت روان‌شناس شواهد ثبت‌شده همچنین مهر پرونده، یادداشت دست‌نویس، عکس‌های کوچک ثانویه، برچسب‌های اداری و یک شیء شخصی یا مدرک مرتبط اضافه کن. تمام اطلاعات کاملاً داستانی باشند. کیفیت نهایی فوق‌واقع‌گرایانه، با پوست طبیعی، منافذ واقعی، چشم‌های طبیعی، تارهای موی واقعی، دست‌های باورپذیر، بافت واقعی لباس و عمق میدان سینمایی. نسبت تصویر: عمودی ۴:۵ بدون واترمارک، بدون ظاهر سی‌جی‌آی، بدون پوست پلاستیکی، بدون فیلتر زیبایی، بدون لباس خیابانی، بدون لباس پزشک و بدون جراحت گرافیکی. در هر تولید، نام، حادثه، وضعیت روانی، حالت چهره، نگاه، مدل مو، ژست، محیط، نور و ترکیب‌بندی را تغییر بده.

تمام اطلاعات متنی پرونده شامل نام، سن، نوع حادثه ساختگی و نوع عارضه روان‌شناختی قابل سفارشی‌سازی هستند. همچنین می‌توانید سبک نورپردازی (نور فلورسنت سرد یا نور طبیعی پنجره) و جزئیاتی مانند چسب‌زخم یا تیرگی زیر چشم را ویرایش کنید.

پرامپت عکس پسرانه تو تیمارستان

اگر می‌خواهید تصویری متفاوت با فضای تیمارستان و شخصیت پسرانه بسازید، می‌توانید از پرامپت‌های تیمارستانی زیر استفاده کنید. این نمونه‌ها با تمرکز بر فضای واقعی و جزئیات محیطی طراحی شده‌اند و می‌توانید آن‌ها را با عکس مرجع یا جزئیات دلخواه خود شخصی‌سازی کنید.

لازم به ذکر است در تمامی پرامپت‌های تیمارستانی عکس پسرانه، از تصویر مرجع زیر استفاده شده است.

پرامپت عکس مردانه

۷. پرامپت پرونده روان‌پزشکی داستانی

• سایز : ۴:۵ 
• مدل : nano banana 2

متن پرامپت:

یک «پرونده روان‌پزشکی مدرن و کاملاً داستانی» با سبک فوق‌واقع‌گرایانه ایجاد کن. از تصویر آپلودشده فقط به‌عنوان مرجع کلی هویت استفاده کن؛ چهره، حالت، ژست، مو و ظاهر تصویر اصلی را کپی نکن.اطلاعات پروندهبه‌صورت تصادفی تولید کن: نام، سن، شغل، شهر، شماره پرونده، تاریخ، شخصیت، پیشینه، وضعیت روان‌شناختی، حادثه کاملاً داستانی و وضعیت احساسی.در بالای پرونده بنویس:نام: [نام قابل تغییر] شماره پرونده: [XXXX] سن: [XX] تاریخ: [تاریخ] وضعیت: محرمانه شغل: [XXXX] شهر: [XXXX]حادثهیکی از این موارد را تصادفی انتخاب کن: سرقت، کلاهبرداری، تخریب اموال، ورود غیرمجاز، تهدید، مزاحمت، جعل اسناد، خرابکاری، آتش‌سوزی عمدی، سرقت از محل کار، ناپدید شدن یک شیء ارزشمند یا حادثه غیرخشونت‌آمیز دیگر.حادثه کاملاً ساختگی باشد و آن را به وضعیت روانی شخصیت مرتبط نکن.وضعیت روان‌شناختییکی را تصادفی انتخاب کن: اضطراب شدید، وسواس فکری، حملات پانیک، بی‌خوابی، افسردگی، افکار مزاحم، گسستگی، پارانویا، نوسانات خلقی، اضطراب اجتماعی، رفتارهای اجباری، مشکلات کنترل خشم یا مشکلات تمرکز و حافظه.به هیچ عنوان فرد واقعی داخل تصویر را تشخیص پزشکی یا روان‌شناختی نده.ظاهر بیمارشخصیت داخل یک بیمارستان روان‌پزشکی مدرن باشد و حتماً لباس بیمارستانی مخصوص بیماران روان‌پزشکی بپوشد:پیراهن گشاد + شلوار گشاد هماهنگ، با پارچه نخی، دوخت ساده، چروک طبیعی و رنگ‌های خنثی مثل سفید مایل به کرم، خاکستری، آبی کم‌رنگ یا بژ.لباس نباید مد روز، خیابانی یا لباس پزشک باشد.موها کاملاً نامرتب، درهم‌ریخته، کمی چرب و عرق‌کرده باشند و چند تار مو روی پیشانی و چشم‌ها قرار بگیرد.چهره را به‌صورت تصادفی انتخاب کن: چشم‌های خسته، تیرگی زیر چشم، قرمزی چشم، لب خشک، فک منقبض، لبخند عصبی، نیم‌لبخند غیرعادی، نگاه مشکوک، سردرگم، خیره، مضطرب، بی‌احساس یا strangely calm.حالت چهره را عصبانی یا کلیشه‌ای نشان نده.یکی از نشانه‌های ظاهری بسیار جزئی مانند خراش کوچک، کبودی، چسب زخم، قرمزی یا عرق را به‌صورت تصادفی اضافه کن. بدون خون و جراحت گرافیکی.ژست و نگاهاحساس، جهت نگاه، حالت چهره، زاویه سر، ژست و زبان بدن را کاملاً تصادفی انتخاب کن.مثلاً: نگاه مستقیم، رو به پایین، نگاه از گوشه چشم، نگاه به یک شیء، نگاه دور یا خیره.ژست‌هایی مثل شانه‌های خمیده، بدن منقبض، گرفتن دست‌ها، لمس شقیقه، نگاه از روی شانه یا بی‌حرکتی غیرعادی.ژست تصویر اصلی را تکرار نکن.محیط و عکاسییکی از این محیط‌ها را انتخاب کن: اتاق بیمار، اتاق تحت نظر، اتاق مصاحبه، بخش روان‌پزشکی، اتاق درمان، اتاق انتظار یا راهروی بیمارستان.سبک عکاسی مستند و سینمایی با لنز ۳۵، ۵۰ یا ۸۵ میلی‌متری باشد.نورپردازی را تصادفی انتخاب کن: فلورسنت سرد، نور طبیعی پنجره، نور بالینی شدید یا نور ترکیبی بیمارستان.طراحی پروندهاطراف عکس اصلی یک پرونده محرمانه حرفه‌ای طراحی کن و موارد زیر را نمایش بده:شرح وضعیت گزارش حادثه مشاهدات بالینی یادداشت روان‌شناس شواهد ثبت‌شدههمچنین مهر پرونده، یادداشت دست‌نویس، عکس‌های کوچک ثانویه، برچسب‌های اداری و یک شیء شخصی یا مدرک مرتبط اضافه کن.تمام اطلاعات کاملاً داستانی باشند.کیفیت نهاییفوق‌واقع‌گرایانه، با پوست طبیعی، منافذ واقعی، چشم‌های طبیعی، تارهای موی واقعی، دست‌های باورپذیر، بافت واقعی لباس و عمق میدان سینمایی.نسبت تصویر: عمودی ۴:۵بدون واترمارک، بدون ظاهر سی‌جی‌آی، بدون پوست پلاستیکی، بدون فیلتر زیبایی، بدون لباس خیابانی، بدون لباس پزشک و بدون جراحت گرافیکی.در هر تولید، نام، حادثه، وضعیت روانی، حالت چهره، نگاه، مدل مو، ژست، محیط، نور و ترکیب‌بندی را تغییر بده.

مشخصات پرونده (نام، شماره پرونده، نوع جرم یا حادثه) و حالت‌های ظاهری مثل مدل موهای نامرتب و ژست سوژه (نگاه مستقیم یا رو به پایین) قابل تغییرند. رنگ لباس بیمارستانی (از کرم تا آبی کم‌رنگ یا خاکستری) قابل ویرایش است.

۸. پرامپت سلفی در تیمارستان

• سایز : ۳:۴ 
• مدل : Nano banana 2

متن پرامپت:

عکس مرجع را به یک تصویر کاملاً فوتورئال، طبیعی و شبیه عکس واقعی با دوربین موبایل تبدیل کن. هویت و چهره شخص موجود در عکس مرجع را کاملاً ثابت نگه دار؛ فرم صورت، ساختار صورت، چشم‌ها، ابروها، بینی، لب‌ها، فک، رنگ و بافت پوست، مدل و رنگ مو، سن ظاهری و تمام ویژگی‌های منحصربه‌فرد چهره دقیقاً مطابق عکس مرجع باقی بمانند. چهره به هیچ عنوان بازطراحی، تغییر، زیباتر یا متفاوت نشود و شخص دیگری جایگزین سوژه نشود. شخص اصلی را در داخل یک بخش قدیمی و واقعی تیمارستان قرار بده؛ یک سالن بیمارستانی قدیمی با تخت‌های فلزی متعدد، صندلی‌های فلزی، دیوارهای قدیمی و کمی فرسوده، پنجره‌های بزرگ با میله‌های فلزی، کمد فلزی قدیمی، چراغ‌های مهتابی سقفی و چند بیمار دیگر با لباس بیمارستانی در پس‌زمینه. محیط باید کاملاً واقعی، کمی شلوغ، سرد و سنگین باشد و حس یک بیمارستان روان‌پزشکی قدیمی را منتقل کند. شخص اصلی روی یک صندلی یا ویلچر فلزی بیمارستانی نشسته باشد و لباس ست کامل بیمارستانی آبی بسیار روشن با طرح ریز و ظریف پوشیده باشد؛ بلوز گشاد آستین‌کوتاه با یقه ساده و شلوار گشاد هم‌رنگ، پارچه نخی واقعی و کمی چروک، بدون هیچ لوگو یا نوشته روی لباس. شخص با یک دست به‌صورت طبیعی یک گوشی موبایل را مقابل صورت خود نگه داشته باشد، طوری که انگار در حال گرفتن عکس سلفی است؛ گوشی بخشی از صورت را نپوشاند و چهره کاملاً قابل مشاهده و واضح باقی بماند. دست دیگر به‌صورت طبیعی روی دسته صندلی یا روی پا قرار گرفته باشد. دست‌ها و انگشت‌ها کاملاً واقعی و بدون اعوجاج باشند. حالت چهره اصلاً شاد یا خندان نباشد. لب‌ها بدون لبخند، نگاه خسته و کمی غمگین، حالت صورت بی‌حوصله و ناراحت اما کاملاً طبیعی باشد؛ بدون گریه، ترس شدید، عصبانیت یا حالت اغراق‌شده. ساختار و هویت چهره دقیقاً همان عکس مرجع باقی بماند و فقط حالت احساسی آن ناراحت و خسته شود. در قسمت بالای دیوار یک تابلوی بزرگ و قدیمی بیمارستانی قرار داشته باشد که روی آن دقیقاً و خوانا نوشته شده باشد: «تیمارستان» «اعصاب و روان» تابلو باید بخشی واقعی از محیط باشد، با ظاهر قدیمی و کمی فرسوده. در سمت دیگر محیط نیز یک تابلوی کوچک بیمارستانی با نوشته «آرامش، درمان، بازگشت به زندگی» دیده شود. تمام نوشته‌ها طبیعی و بخشی از محیط باشند. یک سرم پزشکی آویزان از پایه فلزی در نزدیکی شخص دیده شود و چند بیمار در پس‌زمینه روی تخت‌ها یا صندلی‌ها حضور داشته باشند، اما چهره آن‌ها واضح نباشد و تمرکز تصویر روی شخص اصلی باقی بماند. نورپردازی سرد و طبیعی با چراغ‌های مهتابی بیمارستان، رنگ‌بندی کمی سرد و کم‌اشباع، انعکاس طبیعی کف، بافت واقعی پوست و لباس، عمق میدان طبیعی، جزئیات بسیار بالا و کمی نویز طبیعی دوربین داشته باشد. تصویر نباید ظاهر کارتونی، CGI، رندر سه‌بعدی یا پوست مصنوعی داشته باشد. هیچ رابط کاربری اینستاگرام، ساعت، آیکون، لایک، کامنت، واترمارک یا نوشته گرافیکی روی عکس وجود نداشته باشد. فقط نوشته‌هایی که روی تابلوهای واقعی محیط قرار دارند مجاز هستند. چهره و هویت شخص را مطلقاً تغییر نده؛ عکس مرجع تنها منبع هویت سوژه باشد. خروجی عمودی با نسبت دقیق ۴:۳، سوژه در مرکز کادر، نمای تقریباً تمام‌قد، محیط تیمارستان به‌وضوح قابل مشاهده، ترکیب‌بندی طبیعی و مستندگونه و فوتورئالیسم بسیار بالا.

متن تابلوهای بالای دیوار، زاویه دست هنگام گرفتن گوشی، و نوع نشستن سوژه (روی صندلی یا ویلچر فلزی) از بخش‌های قابل تغییر هستند. همچنین می‌توانید عناصر پس‌زمینه مثل حضور پایه سرم یا تعداد بیماران دورتر را کم و زیاد کنید.

۹. پرامپت عکس پسرانه در راهروی تیمارستان

• سایز : ۳:۴ 
• مدل : Nano banana 2

متن پرامپت:

عکس مرجع را به یک تصویر کاملاً فوتورئال، طبیعی و شبیه عکس واقعی تبدیل کن. هویت و چهره شخص موجود در عکس مرجع را کاملاً ثابت و بدون تغییر حفظ کن؛ فرم و ساختار صورت، چشم‌ها، ابروها، بینی، لب‌ها، فک، رنگ و بافت پوست، مدل و رنگ مو، سن ظاهری و تمام ویژگی‌های منحصربه‌فرد چهره دقیقاً مطابق عکس مرجع باقی بمانند. چهره را بازطراحی، زیباتر، جوان‌تر یا متفاوت نکن و فرد دیگری جایگزین سوژه نشود. شخص را در یک راهروی قدیمی و فرسوده یک تیمارستان قرار بده؛ راهروی باریک و طولانی، دیوارهای قدیمی خاکستری و کمی فرسوده، درهای قدیمی، پنجره‌های کوچک، میله‌های فلزی، کفپوش قدیمی، نور سرد و ضعیف مهتابی و فضای واقعی و سنگین یک بیمارستان روان‌پزشکی قدیمی. در انتهای راهرو یک در فلزی قدیمی و چند میله یا حفاظ بیمارستانی دیده شود. شخص اصلی ایستاده و رو به دوربین باشد، تقریباً از زانو به بالا در کادر دیده شود. لباس او دقیقاً یک لباس یک‌تکه بیمارستانی آبی تیره/آبی سلطنتی باشد؛ پارچه ساده، مات، نخی و کمی چروک، آستین بلند و آزاد، یقه گرد ساده و لباس گشاد و بلند. لباس با یک بند پارچه‌ای پهن هم‌رنگ در قسمت کمر بسته شده باشد و ظاهر آن کاملاً ساده و واقعی باشد. هر دو دست شخص پشت بدن قرار گرفته باشند؛ بازوها از جلوی بدن دیده نشوند و حالت قرارگیری دست‌ها کاملاً طبیعی باشد، به‌گونه‌ای که مشخص باشد دست‌ها پشت سر/پشت بدن قرار گرفته‌اند. هیچ دست یا انگشت اضافه‌ای ایجاد نشود. حالت چهره کاملاً ناراحت، خسته، بی‌حوصله و جدی باشد. هیچ لبخندی وجود نداشته باشد؛ لب‌ها طبیعی و بسته، ابروها در حالت طبیعی و نگاه مستقیم اما کمی غمگین و خسته باشد. حالت صورت نباید ترسناک، عصبانی، دیوانه‌وار یا اغراق‌شده باشد. هویت چهره ثابت بماند و فقط حالت احساسی چهره به حالت ناراحت و جدی تغییر کند. بالای ورودی راهرو یک تابلوی بزرگ آبی‌رنگ بیمارستانی قرار داشته باشد که با حروف فارسی کاملاً واضح و خوانا روی آن نوشته شده باشد: «بیمارستان» و در خط زیر:«اعصاب و روان امین‌آباد» تابلو باید بخشی واقعی از محیط باشد، با ظاهر قدیمی، کمی فرسوده و طبیعی؛ نوشته‌ها کاملاً روی خود تابلو چاپ شده باشند. تصویر باید مانند یک عکس واقعی گرفته‌شده با دوربین موبایل در یک بیمارستان قدیمی باشد؛ نورپردازی طبیعی، رنگ‌های کمی سرد و تیره، بافت واقعی پوست و پارچه، سایه‌های طبیعی، عمق میدان واقعی، جزئیات بالا و کمی نویز طبیعی دوربین. بدون ظاهر کارتونی، CGI، رندر سه‌بعدی یا پوست مصنوعی. هیچ متن اضافه، لوگو، واترمارک، کپشن، رابط کاربری شبکه اجتماعی یا نوشته گرافیکی روی تصویر وجود نداشته باشد و فقط نوشته روی تابلوی بیمارستان قابل مشاهده باشد. چهره و هویت شخص را مطلقاً تغییر نده؛ عکس مرجع تنها منبع هویت فرد باشد. تناسبات بدن، دست‌ها، انگشت‌ها و لباس کاملاً طبیعی و واقعی باشند. خروجی عمودی با نسبت دقیق ۴:۳، ترکیب‌بندی مرکزی، سوژه در مرکز کادر، نمای نیمه‌تمام‌قد، تابلوی بیمارستان در قسمت بالایی تصویر کاملاً قابل مشاهده باشد، پرسپکتیو واقعی و فوتورئالیسم بسیار بالا.

عنوان تابلوی بالای راهرو (نام بیمارستان و بخش)، رنگ لباس یک‌تکه بیمارستانی (مثلاً از آبی سلطنتی به خاکستری یا سبز) و جنس دیوارهای راهرو (آجری، بتنی یا رنگ‌ورو‌رفته) به‌راحتی قابل سفارشی‌سازی هستند.

۱۰. پرامپت عکس در بخش مردان تیمارستان

• سایز : ۳:۴ 
• مدل : Nano banana 2

متن پرامپت:

عکس مرجع را به یک تصویر کاملاً فوتورئال، طبیعی و شبیه عکس واقعی تبدیل کن. هویت و چهره شخص موجود در عکس مرجع را کاملاً ثابت نگه دار؛ فرم صورت، ساختار صورت، چشم‌ها، ابروها، بینی، لب‌ها، فک، رنگ و بافت پوست، مدل و رنگ مو، سن ظاهری و تمام ویژگی‌های منحصربه‌فرد چهره دقیقاً مطابق عکس مرجع باقی بمانند. چهره به هیچ عنوان بازطراحی یا تغییر نکند و فرد دیگری جایگزین سوژه نشود. شخص را داخل یک بخش قدیمی و فرسوده تیمارستان قرار بده؛ اتاقی بزرگ و قدیمی با دیوارهای سبز و خاکستری رنگ‌ورو‌رفته، ترک‌ها و آثار فرسودگی روی دیوارها، پنجره‌های بزرگ قدیمی با میله‌های فلزی، تخت‌های فلزی بیمارستانی، ملحفه‌های ساده و چند بیمار در پس‌زمینه. نورپردازی با چراغ‌های مهتابی سقفی و نور سرد و کمی تاریک باشد و فضای محیط کاملاً واقعی، قدیمی و مستندگونه به نظر برسد. شخص اصلی ایستاده در مرکز تصویر باشد و لباس ساده مخصوص بیمارستانی به رنگ سفید یا خاکستری بسیار روشن پوشیده باشد؛ لباس گشاد، بلند، ساده، نخی و کمی چروک، با آستین‌های آزاد و ظاهر کاملاً واقعی. حالت چهره کاملاً ناراحت، خسته، بی‌حوصله و جدی باشد. هیچ لبخند یا حالت شادی وجود نداشته باشد؛ لب‌ها طبیعی و بدون لبخند، نگاه کمی خسته و غمگین و حالت صورت کاملاً کنترل‌شده و واقعی باشد. حالت ناراحت ایجاد شود اما ساختار و هویت چهره عکس مرجع حتی یک ذره تغییر نکند. حالت بدن طبیعی و کمی بی‌حال باشد؛ شانه‌ها کمی افتاده و بدن راحت و طبیعی قرار گرفته باشد. یک دست می‌تواند به شکل طبیعی در جلوی بدن قرار داشته باشد و دست دیگر در کنار بدن باشد. دست‌ها و انگشت‌ها کاملاً طبیعی، دقیق و بدون اعوجاج باشند. در پس‌زمینه روی دیوار یک تابلوی قدیمی و فرسوده بیمارستانی قرار داشته باشد که روی آن به زبان فارسی نوشته شده باشد: «تیمارستان روانی – بخش مردان». تابلو باید بخشی واقعی از محیط باشد و نوشته روی خود تابلو قرار گرفته باشد. تصویر باید شبیه یک عکس واقعی ثبت‌شده با دوربین موبایل یا دوربین مستند باشد؛ نور سرد فلورسنت، رنگ‌های کمی تیره و کم‌اشباع، بافت واقعی پوست، مو و لباس، جزئیات طبیعی، عمق میدان واقعی، کمی نویز طبیعی دوربین و بدون ظاهر مصنوعی. بدون کارتونی شدن، CGI، رندر سه‌بعدی یا پوست بیش‌ازحد صاف. هیچ لوگو، واترمارک، رابط کاربری شبکه اجتماعی یا نوشته اضافه‌ای وجود نداشته باشد و فقط نوشته روی تابلوی بیمارستان قابل مشاهده باشد. چهره و هویت شخص را مطلقاً تغییر نده؛ عکس مرجع تنها منبع هویت سوژه باشد. تناسبات بدن، دست‌ها، انگشت‌ها، لباس و محیط کاملاً طبیعی و فوتورئال باشند. خروجی عمودی با نسبت دقیق ۴:۳، نمای تقریباً تمام‌قد، سوژه در مرکز کادر، محیط تیمارستان به‌وضوح قابل مشاهده، ترکیب‌بندی مستندگونه و کیفیت بسیار بالا.

متن تابلوی دیواری پس‌زمینه، رنگ دیوارهای بخش (سبز، خاکستری یا کرم) و حالت قرارگیری دست‌ها و شانه‌ها قابل ویرایش هستند. میزان فرسودگی محیط و شدت نور چراغ‌های مهتابی را می‌توانید تغییر دهید.

۱۱. پرامپت عکس روی ویلچر در تیمارستان

• سایز : ۳:۴ 
• مدل : Nano banana 2

متن پرامپت:

عکس مرجع را به یک تصویر کاملاً فوتورئال، طبیعی و شبیه عکس واقعی تبدیل کن. هویت و چهره شخص موجود در عکس مرجع را کاملاً ثابت نگه دار؛ فرم صورت، ساختار صورت، چشم‌ها، ابروها، بینی، لب‌ها، فک، رنگ و بافت پوست، سن ظاهری، مدل و رنگ مو و تمام ویژگی‌های منحصربه‌فرد چهره دقیقاً مطابق عکس مرجع باقی بمانند. چهره را بازطراحی یا زیباتر نکن و شخص را با فرد دیگری جایگزین نکن. شخص را در یک راهروی واقعی و قدیمی بیمارستان روان‌پزشکی قرار بده؛ راهروی بلند و تمیز اما قدیمی، کف براق، دیوارهای سفید و خاکستری، درهای شیشه‌ای دو طرف راهرو، چراغ‌های مهتابی سقفی، چند صندلی و ویلچر بیمارستانی در اطراف و چند بیمار با لباس بیمارستانی در فاصله دور. فضا باید شبیه یک بیمارستان واقعی باشد و نه یک دکور یا صحنه سینمایی. شخص اصلی روی یک ویلچر فلزی بیمارستانی در قسمت جلوی تصویر نشسته باشد. لباس او یک ست کامل لباس بیمارستانی آبی روشن با طرح ریز و ظریف باشد؛ بلوز گشاد آستین‌کوتاه با یقه ساده و شلوار گشاد هم‌رنگ، پارچه واقعی و کمی چروک، کاملاً طبیعی و مشابه لباس بیماران بیمارستانی. حالت چهره اصلاً شاد یا خندان نباشد. لب‌ها بسته یا کمی بی‌حالت، بدون لبخند؛ نگاه خسته، ناراحت و کمی بی‌حوصله باشد، با حالت احساسی ظریف و کاملاً طبیعی. از حالت گریه، ترس شدید، عصبانیت یا حالت دیوانه‌وار استفاده نکن. هویت چهره ثابت بماند و فقط حالت احساسی چهره به ناراحت و خنثی تغییر کند. حالت بدن طبیعی و کمی بی‌حوصله باشد؛ شانه‌ها کمی افتاده، بدن راحت روی ویلچر قرار گرفته و دست‌ها به‌صورت طبیعی روی پاها قرار داشته باشند. دست‌ها و انگشت‌ها کاملاً واقعی و بدون تغییر شکل باشند. در قسمت بالای راهرو یک تابلوی بزرگ آبی بیمارستانی نصب شده باشد که روی آن دقیقاً و خوانا نوشته شده باشد: «تیمارستان» و زیر آن با اندازه کوچک‌تر نوشته شده باشد: «بخش اعصاب و روان». نوشته‌ها بخشی واقعی از تابلو باشند و ظاهر چاپ‌شده و طبیعی داشته باشند. تصویر با نور سرد و طبیعی چراغ‌های بیمارستان، بافت واقعی پوست و لباس، انعکاس طبیعی کف، عمق میدان واقعی، کمی محوشدگی پس‌زمینه و کیفیت بالای دوربین ثبت شود. هیچ ظاهر کارتونی، CGI، رندر سه‌بعدی یا پوست مصنوعی وجود نداشته باشد. هیچ متن اضافه، لوگو، واترمارک، زیرنویس یا نوشته گرافیکی دیگری در تصویر وجود نداشته باشد. کادر عمودی با نسبت دقیق ۴:۳، سوژه در مرکز و قسمت پایین تصویر، نمای تقریباً تمام‌قد، راهرو و تابلوی بالای آن در کادر کاملاً مشخص باشند، ترکیب‌بندی طبیعی و مستندگونه، فوتورئالیسم بسیار بالا

متن تابلوی آبی‌رنگ بالای راهرو، رنگ و طرح ست لباس بیمارستانی (آبی روشن، سفید یا خاکستری) و ژست دست‌ها روی پاها قابل تغییر هستند. همچنین می‌توانید عمق راهرو و میزان شلوغی پس‌زمینه را تنظیم کنید.

۵ نکته مهم برای طبیعی‌تر شدن خروجی

برای اینکه تصاویر ساخته‌شده با پرامپت‌های تیمارستان طبیعی‌تر و شبیه عکس واقعی باشند، فقط توصیف محیط کافی نیست. جزئیاتی مثل حفظ هویت چهره، نورپردازی، حالت بدن و بافت لباس هم روی نتیجه نهایی تاثیر زیادی دارند. هنگام درست کردن عکس با هوش مصنوعی، نکات زیر را در نظر بگیرید:

۱. حفظ هویت چهره

اگر از عکس مرجع استفاده می‌کنید، در پرامپت تأکید کنید که ویژگی‌های اصلی چهره، فرم صورت، چشم‌ها، بینی، لب‌ها، مو و رنگ پوست حفظ شوند. همچنین مشخص کنید که چهره نباید بیش از حد زیباتر یا تغییر داده شود.

۲. توصیف دقیق محیط و نور

جزئیات محیط، نورپردازی و بافت‌ها تاثیر زیادی بر طبیعی شدن تصویر دارند. مواردی مانند کف بیمارستان، چراغ‌های سقفی، درها، تجهیزات و لباس شخصیت را متناسب با صحنه توصیف کنید. برای توصیف دقیق جزئیات چهره و تنظیم پرامپت، می‌توانید از چت جی پی تی فارسی آنلاین هم برای اصلاح و تکمیل پرامپت‌ها کمک بگیرید.

۳. توجه به حالت بدن و دست‌ها

وضعیت دست‌ها، انگشت‌ها، شانه‌ها و نحوه ایستادن یا نشستن را در پرامپت مشخص کنید. توضیح دقیق این جزئیات می‌تواند به تولید بدن و ژست طبیعی‌تر کمک کند.

۴. انتخاب کادر و کیفیت تصویر

نسبت تصویر، جایگاه سوژه، میزان نمایش محیط و عمق میدان را در پرامپت مشخص کنید تا کادر نهایی کنترل‌شده‌تر باشد. برای ساخت و امتحان‌کردن این تصاویر می‌توانید از یک سایت آنلاین هوش مصنوعی استفاده کنید که امکان دسترسی به ابزارها و مدل‌های مختلف تولید تصویر را در یک محیط فراهم می‌کند.

۵. خروجی را مرحله‌به‌مرحله اصلاح کنید

اگر نتیجه اولیه دقیقاً مطابق انتظار نبود، لازم نیست کل پرامپت را تغییر دهید. ابتدا مشکل را پیدا کنید؛ سپس فقط بخش مربوط به چهره، نور، لباس، حالت بدن یا محیط را اصلاح کنید. همچنین می‌توانید این پرامپت‌ها را در هوش مصنوعی آنلاین فارسی امتحان کنید و با انتخاب مدل‌های مختلف، خروجی‌های متفاوتی بگیرید.

برای ایده‌های بیشتر و دسترسی به سناریوهای متنوع، می‌توانید مجموعه‌ای از پرامپت‌های آماده برای عکس حرفه‌ای را هم ببینید و از آن‌ها برای ساخت تصاویر متفاوت استفاده کنید.

آموزش پرامپت نویسی عکس

جمع‌بندی

با استفاده از پرامپت تیمارستان می‌توانید تصاویر فتو رئال و داستانی با فضاها، شخصیت‌ها و موقعیت‌های مختلف ایجاد کنید. در این مقاله مجموعه‌ای از پرامپت‌های دخترانه و پسرانه را همراه با نمونه‌هایی از محیط‌های مختلف تیمارستان و بیمارستان روان‌پزشکی بررسی کردیم. برای رسیدن به خروجی طبیعی‌تر هم، حفظ هویت چهره، توصیف دقیق محیط، نورپردازی و حالت بدن را در پرامپت مشخص کنید و در صورت نیاز، جزئیات آن را متناسب با ابزار تولید تصویر تغییر دهید. 

در نهایت این پرامپت‌ها را می‌توانید در ابزارهایی مانند هوشا امتحان کنید و با استفاده از مدل‌های مختلف، خروجی مورد نظر خود را بسازید.

نویسنده: حمیده نیکویان